โรคราน้ำค้าง

โรคราน้ำค้าง (DOWNY MILDEW)

เชื้อสาเหตุ
เกิดจากเชื้อรา Peronosclerospora sorghi

ลักษณะอาการ

อาการระยะแรก Local symptoms เมื่อข้าวโพดยังเป็นต้นกล้า จะเกิดจุดสีขาวหรือสีเหลืองอ่อนบนใบเลี้ยง และใบจริงสองสามใบแรก ต่อจากนั้นจุดนี้จะขยายเป็นทางสีขาวลามไปยังฐานใบ
อาการระยะที่สอง Systemic symptonms บนใบที่ผลิตออกมาใหม่ จะมีทางสีขาว เขียวอ่อนหรือเหลืองอ่อน เกิดขึ้นจากฐานใบถึงปลายใบ ทางดังกล่าวอาจยาวติดต่อกันไปหรือขาดเป็นช่วง บางครั้งอาจพบลักษณะอาการเป็นปื้นสีขาวจากฐานใบไปยังปลายใบ
ข้าวโพดที่เป็นโรคในระยะนี้ต้นกล้าจะแห้งตายในที่สุด โดยเฉพาะพันธุ์ที่อ่อนแอต่อโรคของต้นที่สามารถออกดอกได้แต่ก็จะไม่มีฝักหรือมีฝักก็ไม่สมบูรณ์ มีเมล็ดจำนวนน้อยหรือไม่มีเลย ลักษณะอาการอื่นๆ ได้แก่ ยอดและดอกแตกออกเป็นพุ่ม ก้านฝักมีความยาวมากกว่าปกติ แต่จะไม่สมบูรณ์ เช่น มีเมล็ดจำนวนน้อยหรือไม่มีเลย

การแพร่ระบาด
การแพร่ระบาดของเชื้อโรคโดยเชื้อติดไปกับเมล็ดพันธุ์และส่วนของพืช จากต้นเป็นโรคและมาจากแหล่งต่าง ๆ เช่น ใบข้าวโพดที่เป็นโรค เมล็ดข้าวโพดจากต้นที่เป็นโรค พืชอาศัยบางชนิด เช่น ข้าวฟ่าง หญ้าแหวน หรือหญ้าหนวดเจ้าชู้ หญ้าพง แขม อ้อยเลา หรือหญ้าคาหลวง และเชื้อราที่ตกค้างอยู่ในดินในรูปของสปอร์

สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการเกิดโรค

เชื้อสามารถเจริญได้ดีที่ช่วงอุณหภูมิต่ำและความชื้นสูง โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝน

การป้องกันและกำจัด

1. หลีกเลี่ยงการปลูกข้าวโพดในฤดูฝน โดยเฉพาะในแหล่งที่มีการชลประทาน ควรปลูกในระยะที่ฝนขาด
2. หมั่นตรวจไร่ข้าวโพดตั้งแต่เริ่มปลูก หากพบต้นที่แสดงอาการของโรคให้ถอนและเผาทำลายทันที
3. หลีกเลี่ยงการใช้เมล็ดจากแหล่งที่มีโรคระบาดมาทำพันธุ์
4. ใช้พันธุ์ต้านทาน เช่นพันธุ์ สุวรรณ1 สุวรรณ2 และนครสวรรค์1
5. ใช้สารเคมี แมทตาเลคซิล(เอพรอน) 35% S.D. ในอัตรา 7 กรัมต่อน้ำหนักเมล็ด 1 กิโลกรัม คลุกเมล็ดก่อนปลูก สามารถป้องกันโรคนี้ได้ตลอดฤดูปลูก

เมนูหลัก ข้าวโพด