โรคแคงเกอร์ (Canker)

สาเหตุเกิดจาก

เชื้อแบคทีเรีย Xanthomonas campestris pv. citri Hasse
ลักษณะอาการของโรค
เกิดได้ทั้งที่ใบ กิ่ง ก้าน และผลส้ม มีลักษณะอาการ ดังนี้ อาการบนใบ ใบอ่อนเกิดเป็นจุดกลม และฉ่ำน้ำ มีสีเหลืองซีดหรือเขียวอ่อน เมื่อขยายใหญ่ขึ้นมีลักษณะฟูคล้ายฟองน้ำสีเหลืองอ่อน ต่อมาจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้ม แตกสะเก็ดขรุขระนูนและแข็งตรงกลางเป็นรอยบุ๋ม มีวงสีเหลืองล้อมรอบแผล การเกิดแผลนี้ส่วนใหญ่จะเกิดได้ทั้งสองด้านของใบ และเกิดรุนแรงมากเมื่อหนอนชอนใบเข้าทำลายด้วย ใบที่เป็นโรคนี้มักร่วงก่อนกำหนด
อาการบนกิ่งก้าน
เมื่อเชื้อทำลายกิ่งอ่อนเริ่มแรกเกิดจุดสีเหลืองนูน ฟูบนเปลือกของกิ่งก้าน ต่อมาแผลจะแตกแห้งเป็นสะเก็ดสีน้ำตาล แล้วลุกลามขยายออกไปตามความยาว หรือรอบกิ่งจนกลายเป็นปุ่มหรือ ปมขนาดใหญ่ รูปร่างไม่แน่นอน และไม่มีวงแหวนสีเหลืองล้อมรอบแผล ถ้าเป็นโรครุนแรงจะทำให้ต้นแคระแกร็น กิ่งก้านแห้งตาย และทรุดโทรมอาจถึงตายได้
อาการบนผล
เกิดจุดแผลฝังลึกลงไปในผิวผลอ่อน แผลนูนคล้ายฟองน้ำ มีสีเหลืองเข้ม ต่อมาเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลและแตกสะเก็ด มีวงแหวนสีเหลืองล้อมรอบแผล ทำให้เกิดการปริแตกตามรอยแผลของโรคแคงเกอร์ เชื้อสาเหตุ สามารถเข้าทางปากช่องใบ หรือบาดแผลได้ง่าย และสามารถฟักตัวอยู่ในดินได้เป็นเวลานาน ดังนั้น โรคนี้จะระบาดรุนแรงเมื่อสภาพแวดล้อมเหมาะสม แพร่ระบาดโดยเชื้อติดไปกับกิ่งพันธุ์ ดิน และน้ำ
การป้องกันและกำจัด
1. ใช้กิ่งพันธุ์ที่ปราศจากโรค แข็งแรงปลูก
2. ตัดแต่ง เก็บใบหรือส่วนที่เป็นโรคนำไปเผาทำลาย เพื่อป้อง กันการระบาด
3. สารเคมี
    3.1 ฉีดพ่นสารประกอบทองแดง เพื่อป้องกันโรคในระยะส้ม เริ่มแตกใบอ่อน
    3.2 ป้องกันและกำจัดหนอนชอนใบ
    3.3 ในกรณีที่เกิดโรคแคงเกอร์รุนแรงมากอาจใช้สาร streptomycin-sulfate หรือ agrimycin ฉีดพ่น แต่ไม่ควร ซ้ำเกิน 3 ครั้ง จะทำให้เชื้อโรคดื้อยาได้
    3.4 ควรกำจัดโรคให้หมดสิ้นในฤดูแล้งซึ่งทำได้ง่าย และ ควบคุมโรคตลอดฤดูฝน จะทำให้ควรกำจัดโรคให้หมดสิ้นในฤดูแล้งซึ่งทำได้ง่าย และ ควบคุมโรคตลอดฤดูฝนจะทำให้ ไม่เกิดการระบาดของ โรคนี้ได้ ไม่เกิดการระบาดของ โรคนี้ได้

รูปภาพประกอบ


โรคแคงเกอร์ที่กิ่งก้าน

โรคแคงเกอร์ที่ใบ

โรคแคงเกอร์ที่ผล

เมนูหลัก ส้มโอ